الفِيقَة - ج فِيق و فِيَق و فِيقَات و أَفْوَاق و أَفَاوِيق [ فوق ] : شيرى كه در پستان در فاصلهء ميان دو دوشيدن جمع مىشود ، - مِنَ اللَّيْل : بيشترين شب ؛ « فِيقَةُ الضحى » : قبل از ظهر ، چاشت . الفَيْكَهَان - [ فكه ] : لطيفه گو ، بذله گو . فَيَّلَ - تَفْيِيلًا [ فيل ] رأْيَه : رأى او را تخطئه و تقبيح كرد ، - الرَّجُلُ فى رأيه : آن مرد اشتباه كرد . الفَيِّل - ج أَفْيَال [ فيل ] ؛ « فَيَّلُ الرَّأى » : مرد سُست رأى . الفِيل - ج أَفْيَال و فِيَلَة و فُيُول [ فيل ] ( ح ) : فيل ؛ « دَاءُ الْفِيل » : بيمارى است كه ساق و پاى را برآمده و ضخم گرداند ؛ « فِيلُ الرَّأي » : سُست رأى . الفَيْلَة - [ فيل ] : مص ، بدست آمدن فرصت ؛ « اتَتْنِى فَيْلَةٌ عَلَى فُلانٍ » : فُرصتى بدست آمد كه نيازمنديهاى خود را بر طرف كنم . اين تعبير در زبان متداول رايج است . الفِيلَة - [ فيل ] ( ح ) : مؤنّث ( الْفِيل ) است . الفِيلَجَة - ج فَيَالِج ، و يقال لها أَيضاً الصلَّجة : پيله ، پوست مُحافظ كرم ابريشم است و نام ديگر آن ( الشرنُقَة ) مىباشد . اين كلمه ايتاليائى است . الفَيْلَسُوف - ج فَلَاسِفَة : فيلسوف ، فلسفه دان ، ارسطاطاليس - اين كلمه يونانى است . الفَيْلَق - ج فَيَالِيق [ فلق ] : ارتش انبوه و بسيار ، مرد بزرگ . الفِيلِيريَة - ( ن ) : گياهى است سنّتى از نوع زيتونيها كه براى زينت از آن استفاده مىشود . الفَيْنَة - [ فين ] : زمان و ساعت ؛ « القَاه الفَيْنَة بَعْد الْفَينَة » « فَيْنَةً بَعَد فينَةٍ » : او را پى در پى افكند . الفِيه - ج أفْوَاه [ فوه ] : دهان ، مرادف ( الفم ) است . الفَيْهَق - ج فَيَاهِق [ فيهق ] : هر چيزى كه فراخ باشد .